Een column van onze voorzitter, een ambitieuze begin dertiger die onlangs voor de tweede keer mama is geworden.

Eerlijk gezegd nog geen idee. In januari ben ik met zwangerschapsverlof gegaan en in februari mochten wij een zoon en broertje verwelkomen in ons gezin. De kruitdampen van de bevalling en die eerste kwetsbare periode zijn inmiddels opgetrokken. Tijd om voor Schiedam en gelukkig ook weer voor FUTUR aan de slag te gaan. In mijn eerste periode als voorzitter had ik nog maar 1 kindje. Ik krijg nogal eens de vraag hoe ik toch alle ballen in de lucht weet te houden. Met mijn oudste kindje antwoorde ik steevast dat het gaat om bewuste keuzes maken, je erbij neerleggen dat niet alles kan, creatief logistiek organiseren en gezegend zijn met lieve ouders en schoonouders die ook het een en ander mogelijk maken. Nu was dat ook al een logistieke onderneming, maar nu zijn er twee hartelapjes in een druk gezin met een ambitieuze vader en moeder. Weer een totaal andere dynamiek met nieuwe uitdagingen.

Het was een bewuste keus om ook voor wat betreft mijn FUTUR-activiteiten met zwangerschapsverlof te gaan. De geboorte van onze zoon en de overgang voor mijn dochter van enigst kind naar grote zus verdiende mijn absolute onverdeelde aandacht. Nu weer als voorzitter beginnen en (nagenoeg) full time werken is ook een bewuste keuze. Waarom ik dit doe? Omdat enerzijds voor mij geldt dat ik een gelukkigere en betere moeder ben als ik ook een uitdagende baan heb. Anderzijds wil ik bij FUTUR laten zien dat jonge ambtenaren niet alleen maar de ‘jonge trainee’ of ‘junior spring in het veld-collega’s’ zijn, maar ook juist de enthousiaste meer ervaren begin dertiger met een jong gezin.

Ik hoop andere jonge collega’s die twijfelen over het ouderschap en worstelen met de vraag wanneer het nou een goed moment is om aan kinderen te beginnen te kunnen inspireren om niet te veel te twijfelen, maar om je hart te volgen. Want kinderen krijgen is het zwaarste, maar tegelijkertijd ook het allermooiste en rijkste wat je kan overkomen. En of ik het einde van deze termijn als voorzitter bij FUTUR ga halen is nog maar de vraag, want mijn kinderen zijn het allerbelangrijkste en wat niet gaat, gaat nou eenmaal niet. Maar ik ga toch wel mijn stinkende best doen om dat mogelijk te maken.

Ik zal de aankomende tijd vaker columns over mijn zoektocht, strubbelingen en succesmomenten schrijven. Ook zal ik verslag leggen van mijn gesprekken met andere jonge collega’s die in hetzelfde schuitje zitten; ik ben ontzettend benieuwd naar hoe zij alle ballen in de lucht houden.

How does she do it, geen idee maar ik zal jullie op de hoogte houden, dus stay tuned!

Comments
  • Cas Wardenaar
    Beantwoorden

    Een goed stuk, Emke! Volgens mij is het streven naar balans thuis en balans in het werk. En tussen beiden. Als er iets anders loopt, bv door ziekte is het wel even zoeken en organiseren. Voor mijn ouderschap, nu 10 mnd geleden, kon ik daar moeilijker mee omgaan, had ik minder rust in m’n kont en gaf ik soms op werk iets te veel. Dus het ouderschap brengt meer dan alleen het geluk van een kleine: balans! :)

Leave a Comment